p.s : همین که گفتم ،  منتظر رتبه ی بیست هزارم نیستم !

: سایه رفته شمال ، زهرا سه شنبه میره ، بابا ، یکی بفهمه ! من شمال می خـــــــــــــــــــوام ! 

توی  زندگی دقیقا  زمانی دلبسته میشی که باید خداحافظی کنی !

استاد عربی ِ شفق و سارا

--

وقتی با محمد حرف می زنم یه طوری به این فکر می کنم

کجای این قضیه ی ِ شُل و ور اومده رو بگیرم که صدای هق هق زهرا رو نشنوم

اسطوره ای که زهرا تو این یه سال برام ساخته بود

بزرگتر از پسری بود که من یک روز رو باش سپری کردم

خشی میگه : « خیلی احساسیه ، می تونه فراموشش کنه ؟! »

زهرا میگه :« فقط می خوام بفهمه ازش متنفرم »

و وقتی از پسری که از پشت شبیه محمد بوده حرف می زنه

فکر می کنم به این که زهرا تا کِی می خواد  دوره خودش حلقه بزنه  ؟!

پی اس : زیاد نخونیدش ،جز چند نفر ، بقیه چیزی نمی فهمن !

--

هی می خوام خودمو گم کنم

باز پیدا میشم

هی می خوام تکرار نشم و هی پاک می کنم ،

 باز گند می زنم . بی فایده اس

نمی تونم بفهمم آدم ها چطوری خود ِ تکراری شون رو هفتاد سال هشتاد سال تحمل می کنن

نمی خوام بیام جایی که خاطره برام تداعی کنه  ،فکر کنم  به چیزهایی که یه  عمر تو تخیلاتم ساختم و

علنا به هیچ کدومشون نرسیدم !

هی زور می زنم

هی فراموش می کنم

باز یادم میاد

هی دل می کَنم

باز دل می بندم

دوست دارم حس کنم چیزی اون عقب نیست که برگردم

دوست دارم بی ریشه باشم ، معلق !

نه تکراری ، نه اجباری ، نه عشقی نه حتی تهدیدی

نه قراری که زیرش رو امضا کرده باشی و حالا به شکر خوردن افتاده باشی

--

هر روز که میگذره

بیشتر به این نتیجه می رسم که

من در هیچ کجای زندگی م قرار نبود ریاضی دان بشم !