متروک

mahshidoo — Sat, 14 Nov 2009 19:29:18 GMT

یه ماه پیش توی مترو به میله تکیه داده بود که دیدمش از وقتی که سوار شد تا وقتی پیاده شدم داشتم نگاش می کردم وقتی ازش جدا شدم ذهنم مشغولش بود برا سایه تعریف کردم که من امروز یکیو دیدم که کلی دیقه محوش شده بودم گفت توصیفش کن نتونستم گفتم صدای تار میداد

هفته پیش که تو دانشگامون دیدمش از ذوق مردم به نازی نشونش دادم گفت هیچ چیز خاصی نداره گفتم نگاه کردنش رو ببین گفت راست می گی میدونم دروغ می گفت

گفتم برم جلو باش حرف بزنم نازی گفت فکر بد می کنه

دیروز دیدمش تنها تو سلف نشسته بود رفتم دو تا نسکافه بگیرم با هم بخوریم دیدم ضایع س رفتم پیشش نشستم خواستم

بگم چقدر از راه رفتنش نگاه کردنش تلش خندیدنش سکوت کردنش لذت می برم اما فقط به گفتن تیپت رو خیلی دوست دارم اکتفا کردم خندید خجالت کشید سرخ شد سرش رو انداخت پایین گفت چند بار دیدیم مگه دروغکی گفتم یه دفعه س ...

Good bye Lenin !

mahshidoo — Wed, 04 Nov 2009 16:21:18 GMT

می نویسم که فراموش نکنم اون دختر عینکی رو

که نقش زمین کردنش و مثل نعش کشیدنش

که جمعیت جیک زد و با باتون و گاز اشک آور خفه شد

که چقدر با فریاد خفه شدن سخته

که بعضی زخم ها هستند

که حتی اگر عوض هم داشته باشند

باز هم گله دارند

خیلی هم گله دارند ...

mahshidoo — Sun, 25 Oct 2009 15:34:09 GMT

دنیا برای آدمای شبیه به هم ، دنیای ِ کوچیکیه ...

mahshidoo — Fri, 02 Oct 2009 19:45:18 GMT

چه خوب که بالای ِ تمام خط خوردگی ها حرفی نوشته شده که چندان مهم نیست ، مهم بی اختیاری ِ نوشتن ِ حرفی ست که به ناچار خط خورد و با تمام ِ نیستی اش ، هست ...

آن چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

mahshidoo — Tue, 08 Sep 2009 21:43:44 GMT

امروز تولدش بود . ده سالش شد .من که ده سالم بود بارون می بارید .اون موقع چقدر واسه خیلی کارا بزرگ بودم که الان کوچیکم ...

mahshidoo — Mon, 07 Sep 2009 22:18:30 GMT

یک سری امید هایی در زندگی هست که وقتی ناامید می شود که دیگر نه از دست تو کاری بر می آید و نه از دست ِ کسی ...

mahshidoo — Sat, 15 Aug 2009 21:26:18 GMT

ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آن چشم و چالی که از دیگران به ارث برده ای !

گر حزنی در حزن ام

mahshidoo — Thu, 09 Jul 2009 21:12:18 GMT

تنش به سرش ، تنم به سرم ،نمی ارزد

تنش به سرم ، سرم به تنش ...نمی ارزد؟

mahshidoo — Fri, 03 Jul 2009 22:17:18 GMT

مهربان نمی شود این لعنتی

نه نیش ِ گشاده ات نه لاکی که هروز قرمز و قرمز تر می شود ، افاغه نمی کند

نقش مصرف کنندگی ات دست از سرت بر نمی دارد

مزه ی لوبیا عوض نمی شود اما تو می خوری و عمه تصدقت می شود که ...

که تو اگر جایی نروی هیچ کس تو را جایی نمی برد

جایی پیدایش می کنی و کمی در جا می زنید باهم و دَرک می کنی و دَرک نمی کنی که برای جای ِ دیگر ی رفتن

باید خودت و تنها خودت جایت را ترک کنی

مهربانی این لعنتی را از یاد می بری و فکر می کنی ...

و فکر می کنی که فکر نکنی و چه خوش می گذرد که فکر نکنی و انگار آسمان فکر نکردن

یک رنگ دیگری است و صدایت را لوس می کنی و قهقهِ می زنی و دستانت را می فروشی و دیگر

گدایی نمی کنی

اما

اما یادت نمی رود

مهربان نمی شود این لعنتی !

mahshidoo — Thu, 02 Jul 2009 22:32:04 GMT

پیش میاید که حنای ِ کسی برایت رنگی نداشته باشد ولی

پیش نیاید که حنای ِ خودت هم برایت رنگی نداشته باشد !